Kratak istorijat
Ustanova je osnovana 30. juna 1964. godine Rešenjem Skupštine Opštine Novi Sad, kao Dom za stara i iznemogla lica u Futogu. U Domu je tada bilo 8 zaposlenih, a raspolagao je sa 80 kreveta za smeštaj. Od samog osnivanja Ustanova je, kao retko koja u toj oblasti, imala izuzetno dinamičan i uspešan razvoj. Taj razvoj je temeljen na potrebama ostarelih lica Grada Novog Sada i Vojvodine i na zahtevima savremene gerontološke nauke i struke. Kao Dan Ustanove zvanično je utvrđen 16. oktobar.
Odmah nakon formiranja Doma preduzete su mere za rekonstrukciju starih i dotrajalih objekata, dogradnju smeštajnih kapaciteta stacionarnog tipa smeštaja i izgradnju drugih pretpostavki kojima se unapređuju opšti higijenski i drugi uslovi i standard korisnika. Na taj način već 1972. godine kapacitet Doma je udvostručen. Godinu dana kasnije završena je izgradnja Doma penzionera na Limanu koji se, prema opredelenjima svih društvenih faktora u Gradu, 6. marta 1975. godine integriše sa Domom u Futogu i tako nastaje koncepcijski i nominalno prvi Gerontološki centar u SFRJ. Centar tada povećava svoj smeštajni kapacitet za novih 140 mesta.
U sklopu pojačanih napora društva za efikasniju i potpuniju brigu o starim licima, Skupština Opštine Novi Sad, na svojoj sednici od 24. novembra 1974. godine, analizira društvenu zaštitu starih lica, ocenjuje da je ona nedovoljna, kako po sadržajima tako i po oblicima, i donosi zaključke o daljem razvoju postojećih i nužnosti formiranja novih oblika. U tim zaključcima se decidirano ističe neophodnost pružanja usluga pomoći i nege u kući, formiranja klubova za stara lica po mesnim zajednicama, razvoja susedske pomoći, formiranja Prihvatilišta sa Prihvatnom stanicom i daljeg razvoja domske zaštite.
Radi preciznijeg projektovanja razvoja ove oblasti 1976. godine u Novom Sadu se organizuje veliko empirijsko istraživanje socijalno-zaštitnih potreba starih lica koje je obuhvatilo oko 11000 ovih lica. Na temelju tih opredelenja i razultata istraživanja Ustanova utvrđuje svoje programe razvoja i preduzima mere za njihovo ostvarivanje. Tako se 14. aprila 1975. godine formira Prihvatna stanica sa Prihvatilištem čiji je kapacitet bio 15 mesta. Od marta 1977. godine Ustanova počinje da pruža sistematsku stručnu pomoć radu klubova za stara i odrasla lica; juna 1978. godine formira se Služba pomoći i nege u kući; 1986. se završava prva, a 1988. godine druga i treća faza izgradnje Doma penzionera na Novom Naselju; 1990. je izgrađen u Futogu objekat savremenog Prihvatilišta za stara i odrasla lica kapaciteta 35 mesta; 1993. godine se adaptira potkrovlje u Domu na Novom Naselju, čime se ukupan kapacitet uvećava za novih 60 mesta stacionarnog (bolničkog) smeštaja; 1996. se gradi jedan sprat na objektu Doma na Limanu (ukupno 2500 kvadratnih metara smeštajnog i poslovnog prostora) i time povećava kapacitet za pokretne korisnike za novih 86 mesta. U 2000. godini izgrađen je u Futogu novi objekat centralne perionice Ustanove za koju je nabavljen deo opreme. Godine 2008. izgrađen je novi savremeni objekat visokog standarda domskog smeštaja u Futogu kapaciteta 62 mesta za stacionarni smeštaj starih lica.
Osnivač Ustanove
Ustanovu je 1964. godine osnovala Skupština Opštine Novi Sad. Do 1.januara 1992. god. osnivač Ustanove je bio Grad Novi Sad, a od tog vremena ulogu osnivača Ustanove preuzela je Vlada Republike Srbije. Donošenjem tzv.Omnibus zakona od 17. aprila 2002. godine, funkciju osnivača je preuzelo Izvršno veće Vojvodine. Konceptualno i sistemski nadležnost Republike se odnosi na domski smeštaj, dok je Grad Novi Sad nadležan za tzv. otvorene oblike socijalne zaštite (Pomoć u kući i nega i Klubovi za stara i odrasla lica), a od 1.januara 2005. godine i za prihvat lica u stanju trenutne socijalne potrebe (Prihvatilište i Prihvatna stanica). Izvršno veće Vojvodine i Pokrajinski sekretarijat za socijalnu politiku i demografiju su nadležni za izbor i imenovanje direktora, upravnog i nadzornog odbora i nadzor nad stručnim radom i zakonitošću u radu Ustanove.
|
